Urzeitweg

Vanuit het dorpsdeel Lauterbach leidt een straat u naar het Brixenbachtal. Voor de brug over de Brixenbach takt een voetweg af, die via de westhelling van de Gaisberg naar de Brixenbachalm leidt. Hier is nog een zogenaamde kruisweg bewaard gebleven en gerestaureerd, waarbij vrome pelgrims bij de stations op weg naar de Harlaßangerkirche gebeden hebben en nog bidden.

Over de Gaisberg komt u dadelijk nog meer te weten, hier noemen we haar grootste betekenis voor Brixen: uit haar achterland komt het drinkwater van Brixen, een water van de grootste helderheid en kwaliteit - door de bijzondere geologische voorwaarden die hier geschapen zijn. Als men gelijksoortige produkten neemt die in de handel te koop zijn, drinken wij water (met uitzondering van de hoeveelheid sulfaationen) dat een helderheid heeft, die vermoedelijk niet elk water wat te koop is kan aantonen. 

Boven de Brixenbachalm loopt de voetweg relatief snel de berg op, wie een makkelijkere route wil kan de bosweg nemen. Hoe dichter de weg bij het kalkgesteente van de Gaisberg komt, hoe vaker de "Latschen" of bergpijnbomen voorkomen. Deze pijnbomensoort lijkt qua naalden en dennenappels erg op haar boomfamilie, in de groei is deze echter heel anders. In plaats van een rechte hoofdstam, groeien vele buigzame takken tot een soort struikgewas, dat noch door lawines noch door steenslag aangetast kan worden. Aan deze kant van de berg vinden we ook veel lariksen, die de bergwereld in de herfst een betoverend kleurspel verlenen.

De Wiegalm is niet alleen een landschappelijk markant punt, hier kunt u ook zelf de sporen van een "oertijdelijk drama" volgen. Het korte stuk van de Wiegalm naar het zuiden loopt precies over een geologische grens, die vooral in de vroege zomer in haar plantenkleed niet te overzien is. Aan de linkerkant bloeien gentiaan en kogelbloem, behaarde alpenrosen en zilverkruid - aan de rechterkant van de weg is daarvan geen spoor te zien, hier groeien bv. de roestrode alpenroos met haar donkere rood en bladeren met roestbruine onderkant.

Achter deze verscheidenheid aan planten verbergt zich een lokale geologische sensatie. Het oudste gesteente van de Gaisberg (200 miljoen jaar) grenst hier meteen aan de minstens twee maal zo oude gesteentes van de omgeving. De Gaisberg ligt als bergeiland van vergelijkenderwijs jong gesteente midden in oeroude steenmassa´s uit de aardgeschiedenis. De oplossing van dit raadsel: In het kader van de bergopbouw van ca. 40 miljoen jaar geleden werden de gesteentes van de Kalkalpen over grote stukken van het zuiden naar het noorden verschoven - en de Gaisberg is bij deze gigantische verschuivingen als "reststukje" hier blijven hangen. Als u dus van de linkerzijde van de weg een paar meter naar rechts gaat, overbrugt u een geologische tijd van meer dan 200 miljoen jaar!

	op de achtergrond de Rettenstein

Vanaf de Wiegalm bieden zich meerdere mogelijkheden aan. Als u zich goed genoeg voelt voor nog eens 250 meter hoogteverschil over een smalle weg, dan biedt de top van de Gaisberg zich aan, van waaruit u dan deels over een andere weg naar de Harlaßangerkapel en de Kobinger Hütte kunt afdalen.

U kunt ook genoegen nemen met de klim naar het eerste plateau boven de Wiegalm. Daar ligt een groot rotsblok midden in het almgebied, die ook iemand met een ongeschoolde blik opvalt door zijn "anders zijn" opvalt. In tegenstelling tot de kalkrotsen in de omgeving is hij volgegroeid met korstmossen. Hij hoort hier inderdaad niet, maar is met een gletsjerstroom uit de ijstijd vanuit de Hohe Tauern "meegereisd" en tegen het einde van de ijstijd door het smeltende ijs hier achtergelaten.

Bij deze ijstijdzwerfkei vandaan wandelt u in het voorjaar en de vroege zomer over alpenweides door een prachtige bergbloemenzee naar de Kobinger Hütte, waar u de normale verbindingsweg naar de Wiegalm weer tegenkomt. De Harlaßangerkapel is naast het Salvenkerkje de tweede „Filialkirche“ in Brixen. Ook hier vinden almkerdiensten plaats en onafhankelijk van uw religieuze instelling bent u van harte uitgenodigd om een paar bezinnelijke minuten in dit eenvoudige boeren heiligdom door te brengen.

In de kerk vallen de vele bidprentjes aan de wanden op. Naar uit gebruik wordt de lieve overledene aan de bescherming van dit heiligdom overgelaten en bij de bezoeker in herinnering geroepen.

De rest van de weg loopt via de oosthelling van de Gaisberg naar beneden in de richting van het bergstation van de Gaisberglift. Onder de Bärstättalm langs steekt u een greppel met fossielbevattend gesteente van meer dan 190 miljoen jaar oud over. Aan deze kant van de Gaisberg uit het verschil in gesteente in de omgeving zich in een uitgebreid beukenbestand. Aan de dalkant kijkt u uit over het Spertental met de markante top van de Rettenstein, voor u in de diepte kijkt u door de opening van het Brixental naar de Kitzbüheler regio. De Gaisberglift kan de laatste 450 m afdaling van u overnemen. Hoewel u natuurlijk ook de voetweg naar Kirchberg beneden kunt nemen. Vanaf daar kunt u in het dal, weg van het verkeer over makkelijke wandelwegen uw tocht in de richting van Brixen afsluiten. Op de weg daarheen komt u langs de Seestüberl. Vroeger lag hier een meer, maar deze is allang in land overgegaan, slecht enkele veenweiden verraden zijn vroegere ligging. Voordat u het dorpscentrum weer bereikt, komt u langs het gehucht Feuring met zijn gezapige boerenhuizen en de hoge "dorpslinde".

Mogelijkheden om wat te eten en drinken langs de route: Wiegalm, Kobinger Hütte, Bärstättalm, Brixenbachalm, Gaisbergstüberl.

Duur: Dorpscentrum – Brixenbachalm: 300 hoogtemeters – 1,5 uur, Brixenbachalm – Wiegalm: 400 hoogtemeters - 1,5 uur, Wiegalm – Gaisbergtop: 250 hoogtemeters – 1 uur, Wiegalm – Gaisberglift via Harlasanger: 250 hoogtemeters naar beneden – 1 uur, Gaisberglift – Kirchberg: 450 hoogtemeters naar beneden – 1 uur, wandelweg in het dal van Kirchberg naar Brixen – 1,5 uur.