|
Brixen is, zoals de keltische naam al laat vermoeden, één van de oudste nederzettingen van het Tiroler Unterland. Een keltische bijl (Lappenaxt) uit de late bronstijd, die in Brixen gevonden werd, siert tegenwoordig het gemeentewapen van Brixen im Thale.
Als we de namen van de gemeenten uit het Brixental bekijken, kunnen we bij de meesten de oorspronkelijke betekenis makkelijk herkennen, zoals bij Hopfgarten, Westendorf, Kirchberg. Dit zijn duitse namen, die teruggaan naar de beierse kolonisten.
Sinds de veldtocht van Tiberius en Drusus in het jaar 15 v. Chr. tot de beierse kolonisatie die in de 6e eeuw begon, behoorde het Brixental tot het romeinse rijk waarvan de taal het latijn was. De naam Brixen laat zich vanuit het latijn echter netzomin vertalen als met behulp van het duits.
De eerste kolonisten in Brixen waren kelten. Deze traden in het midden van de eerste voorchristelijke milennia vooral aan de buitenzijden van de Alpen tevoorschijn. In de tweede eeuw voor Christus bouwde zich in het gebied van de oostalpen een keltisch koninkrijk op met als hoofdstad Noreia, dat zich tegen de romeinen verweerde. Tot dit rijk behoorde ook het noordoosten van Tirol.
Oude kerkgeschiedenis
Dat de parochiekerk van Brixen im Thale een belangrijk kerkelijk bouwwerk op oeroude heilige grond is, werd van oudsher door de historici aangenomen. Brixen is ook de enige gemeente in het Brixental die voorkomt in de "Indiculus Arnonis" en de daarin toegekende naam van "ecclesia ad prixina" bevestigt, wat op grond van de kolonisatie- en grondbezitsgeschiedenis van deze streek algemeen bekend is: Brixen is zonder twijfel de oudste en eigenlijke moederparochie van het dal, waartoe ooit de hele marktgemeenschap van dit district behoorde. De grens lag in het westen bij de toen nog onbewoonde, bosrijke engte van Hopfgarten met haar net zo oude oerparochie Kirchbichl en in het oosten bij Klausenbach grensde het aan het gebied van St. Johann in Tirol, de moederkerk van het Leukental.
|
