|
24-uurs wandeling - nieuwe wandelpaden, unieke indrukken … simpelweg 24 onvergetelijke uren in de Kitzbüheler Alpen! Klinkt eigenlijk heel aanlokkelijk en te doen (zou je zeggen) - is ook zo als je niet de een of andere basisfout maakt zoals bv. nieuwe schoenen, geen wandelstokken, geen waterdichte bescherming voor de rugzak, ... enz..!
Tegen 10.00 uur ´s ochtends verzamelden alle deelnemers (148!!) zich, flink gemotiveerd en goed uitgerust bij de Alpenrosenbahn in Westendorf - hier kreeg iedere deelnemer al meteen een „kitzalp24“ t-shirt als herinneringsgeschenk!
De eerste etappe was kort en makkelijk naar het Brechhornhaus. Daar konden we van heel dichtbij een indrukwekkende adelaarsvliegshow meemaken.
Goed aangesterkt ging het dan ook verder over Brandegg, Schönau, Scheibenschlag tot de Miesenbachalm. Dichte wolken en de eerste regendruppels zorgden bij deze gemoedelijk beginnende etappe, bij enige deelnemers uiteindelijk voor de eerste sportieve topprestaties! Maar deze werden bij de haast koninklijke verzorging op de Miesenbachalm meteen weer vergeten. Ook de wolken waren een vals alarm en al snel liet de zon zich weer zien.
De route ging verder over het Schöntaljoch, Stangenjoch tot de Rettensteinalm. Over sprookjesachtige bergstromen, de laatste sneeuwresten en prachtige hoogte wegen volgde een lange afdaling naar de Rettensteinalm. Ditmaal sloegen de wolken geen vals alarm en werden de wandelaars drijfnat. Gelukkig brak het gevreesde onweer niet door!
De ontvangst op de Rettensteinalm om ca. 22.30 Uhr met goulashsoep, worstjes en thee was dan ook precies wat nodig was. De eerste vermoeidheidsverschijnselen, materiaalzwakten, enz. werden hier bij veel wandelaars herkenbaar en sommige (waaronder ikzelf) moesten op dit tijdstip toegeven dat het verstandiger was de 24-uurs wandeling in een 12-uurs wandeling om te zetten.
Vanaf dit tijdstip kan ik enkel nog schrijven over de verhalen die ik gehoord heb: door hardnekkige regenval liet de start van de volgende etappe enigszins op zich wachten. Om 1.30 uur ging deze met een kleine routeverandering van start. Velen hadden last van de onbarmhartige kou in de ochtenduren, waardoor het ontbijt en vooral de warme thee zeer gewaardeerd werden!
Via de Hahnenkamm ging het over de Streif bergaf naar Kitzbühel en naar de Hornbahn. Vanaf de top van de Horn liep de laatste afdaling direct naar de Harschbichlhütte. Daar werden de, door de laatste 24-uur getekende, wandelaars met een uitgebreid knödelbuffet opgewacht! Diep respect voor elk van de 82 wandelaars, die in St. Johann bij de Harschbichlhütte is aangekomen - ze hebben elke knödel meer dan verdiend!
Veel dank is verschuldigd aan Toni Wurzrainer voor de goede organisatie en aan alle andere helpers, onder andere van de bergredding. Ook Ernst Schranzhofer en alle andere berggidsen willen we hier nogmaals hartelijk bedanken voor hun geduld en uithoudingsvermogen! Het was een unieke en onvergetelijke ervaring in de Kitzbüheler Alpen en ik verheug me al op een volgende 24-uurs wandeling (deze keer hopelijk ook voor mij)! |
.JPG)
