Vanuit het dorpscentrum loopt u via een korte, wat steilere weg naar de zogenaamde Schneckgasse. Op dit sfeervolle stukje weg, langs oeroude bomen en weides vol bloemen, heeft u niet alleen uitzicht over het dorp onder u. Het hele bovenste Brixental, vanaf Kirchberg tot de ijstijd-terrassen van Westendorf breiden zich voor u uit. Op informatieborden leert u interessante weetjes over het land en de mensen - hoe kunt u beter een eerste indruk van uw vakantiedorp krijgen als hier op het "balkon van Brixen"? Hazelaar, meidoorn en vele andere struiken vormen loofachtige gangen en boven de stenen muurtjes aan de bergkant heeft u bergweides vol bloemen op ooghoogte. Aan de kant van het dal omzomen machtige essen de weg, waarvan sommigen door het vermolmen van het hout aan de binnenkant al hol zijn geworden.

Vanuit dorpsdeel Lauterbach loopt de weg verder door het dal naar het gehucht Feuring dat nog veel van zijn oorspronkelijke boeren karakter behouden heeft. Aan de schaduwzijde van de weg begeleiden uitgebreide bossen van sparren en dennen u. Iets van de weg af, kunt u hier geluidloos en zacht over moskussens lopen en de kruidige lucht van mossen en varens op zich in laten werken. Voordat u langs de Brixentaler Ache het dorp weer nadert komt u langs de "werkplaats natuur". Hier wordt in het kader van de tunnel en de dorpsvernieuwing een stuk overstromingsland opnieuw en op natuurlijke wijze ingericht. Elzen en wilgen vormen een groene hal over de beek die door het invallende zonlicht soms wat meer, soms wat minder glinstert. In het warme jaargetijde nodigen zwembad en badesee uit tot een verfrissende duik.

Het dorpscentrum van Brixen wordt gekenmerkt door de kerk met dubbele toren. Ze staat bekend als de mooiste klassieke sacraalbouw van Tirol. De relatief jonge leeftijd van de kerk bedriegt, want onder haar rusten de fundamenten van niet minder dan vier eerdere kerken, maar de diepste muurresten zijn van een (waarschijnlijk romaans) woonhuis uit de late klassieke oudheid! Deze opmerkelijke feiten zijn aan het licht gekomen tijdens archeologische opgravingen in het jaar 1978. Een kleine documentatie hierover vindt u achter in de kerk.

Van alle plaatsen uit het Brixental beschikt Brixen over de verreweg oudste benoeming in een oorkonde, in de Indiculus Arnonis uit het jaar 788 (één van de oudste goederenregisters van deze soort wereldwijd gezien) - met de handtekening van Karel de Grote. Men zou ook niet verwachten dat in een klein dorp als dit al enkele jaren na de uitvinding van de boekdrukkunst, gedrukte boeken te vinden waren en dat deze in zeer goede toestand nog steeds bestaan. Het statige parochiehuis vormt samen met de kerk en de voorplaats een karakteristiek ensemble. Deze plaats is het beginpunt van de Antlassritt, een processie te paard.

Makkelijke wandeling, voornamelijk over bos- en veldwegen. Door korte, steile stukken bij de Schneckgasse en het Hofer Wald niet met de kinderwagen berijdbaar.

Ca. 500 meter ten westen van het dorpscentrum takt de straat af richting Sonnberg. Bij matige steiging wandelt u langs typische Brixentaler boerderijen over de bloemrijke weides van de Sonnberg. In het begindeel van de Brixner Gangl komt u echter ook over de aftakking linksaf richting Unterguggenhausen op de Sonnbergstraße. Wie tijd en kracht wil sparen, kan deze eerste klim ook met de gondelbaan maken

Degene die zijn hartslag wat hoger wil hebben, kan de Filzalmsee ook bereiken via de steilere weg door de Gugg-greppel. In dit geval slaat u vanaf de Sonnbergstraße na ca. 500 meter linksaf en wandelt richting Untertreichl. Daar sluit u weer linksaf van de weg af, doorkruist via een smale weg de greppel en komt op de andere kant op de oude, steile weg richting Hohe Salve. Bij Untertreichl bestaat er echter ook nog een andere interessante afsteker. Als u namelijk over de weg verder gaat, komt u na ca. 15 minuten bij Hof Obertreichl. Hier kunt u een omvangrijke kruiden-leertuin bewonderen en bestuderen (rondleidingen vanaf 5 personen, aanmelden onder: 05334-8429).

Welke weg u ook genomen heeft, u komt nu bij het Brixener "recreatiegebied op het hoogste niveau", bij de Filzalmsee. Hier werd voor de kunstmatige besneeuwing van de skipistes een van de grootste opslagbekkens van Oostenrijk aangelegd. Door zijn landschappelijk aantrekkelijke ligging en vormgeving is deze van het begin af aan een bezoekersmagneet voor zowel gasten als inwoners.

Op het omliggende terrein vinden zowel kleine als grote bezoekers allerlei interessante en leerrijke zaken om te ontdekken: er stijgt een reus omhoog uit het water, een stuk veen presenteert zich op ooghoogte, een reuzenoog kijkt over de alm en het meer, jonge en oude benen waden door het kniediepe modderbad - laat u verrassen!

Een houten gebouw uit de 16e eeuw biedt onderdak aan moderne seminartechniek en wordt tevens gebruikt voor tentoonstellingen, almfeesten en andere evenementen. De Filzalmsee is het knooppunt voor meerdere grote rondwandelwegen. In het vervolg richting Söll, verdeelt de Wappenweg zich in twee delen, de zogenaamde kleine en grote reuzenweg. Aansluitend aan dit thema vindt de bezoeker op het bovenste deel (grote reuzenweg) meerdere bekende zaken in reuzenuitvoering: Op een boom-terras boven het meer kan u bij een reuzenoog de werking van dit orgaan nader bestuderen, bij de Frankalm strekt een reuzenhand zijn vingers naar u uit en en het kleine bosje kunt u op een reuzenxylofoon spelen.

Op het gemeentegebied van Söll komt u over de grote reuzenweg bij de aftakking richting Silleralm en daarmee op de kleine reuzenweg. Daar staat aan een trog een reuzenkoe met doorzichtige ingewanden, waar de bezoekers een blik in het binnenste van het dier kunnen werpen.

De verdere weg terug naar de Filzalmsee leidt afwisselend door bergbos en over bosweides, beekloopjes nodigen de kleine bezoekers uit om met water, zand en stenen te spelen. De kleine en grote reuzenweg (tot de aftakking) maken samen een rondwandelweg van een gemoedelijke 2 uur uit. Als u verder gaat over de grote reuzenweg, komt u bij Hochsöll met het bekende „Hexenwasser“.

Wie op de hele rondwandeling meer dan 1.000 hoogtemeters wil overwinnen, klimt vanaf Hochsöll over de steile wandelweg naar de top; makkelijker gaat het natuurlijk met de lift. Bij helder weer heeft u vanaf de Hohe Salve een onvergetelijk uitzicht rondom over het beierse Alpenland, over de Salzburgse kalkalpen, de Hohe Tauern en de Zillertaler Alpen tot aan het Karwendelgebergte. Vanaf het draaiterras van het restaurant op de top trekt het bergpanorama aan u voorbij, terwijl u ondertussen kunt genieten van typische Tiroolse gerechten.

De hoogst gelegen bedevaartskerk van Oostenrijk, het Salvenkerkje, kan de bezoekers van de bergmissen allang geen onderdak meer bieden en daarom worden de kerkdiensten, bv. op Anna-dag op een altaar voor de kerk gevierd.

Bij de afdaling loopt de weg langs een punt van waaruit u marmotten bij hun bezigheden kunt observeren.

Hartje zomer verspreidt links en rechts van de weg (alleen in het bovenste deel van de Hohe Salve) het koolroosje, een zeldzame, kleine orchidee haar vanille-geur. Dat deze op de rode lijst van beschermde planten staat, spreekt vanzelf.

Op de vlakkere weides van de Kalbersalve aangekomen, loopt u langs een kapelletje, waar de doop van Jezus in de Jordaan afgebeeld staat. Volgens een oud volksgeloof bezit het water uit de bron van de Jordaan-kapel een weldoende werking voor de ogen.

Nu hebt u al snel de Filzalmsee weer onder u, waar u na deze uitgebreide wandeling uw voeten weer even op adem kunt laten komen met een paar rondjes in het modderbad of op de trilplaat bij de "beenmassage".

U kunt deze wandeling afsluiten met de gondelbaan of u kunt natuurlijk via de Salvenbergstraße naar beneden wandelen. U steekt via een pad de Gugg-greppel over en komt dan bij de gelijknamige boerderij op de Salvenbergstraße. Vanaf hier heeft u een prachtig uitzicht over Brixen, over het bovenste Brixental en over de Kitzbüheler bergen. Iets verder naar beneden komt u langs een van de oudste en mooiste bergboerderijen. Het zogenaamde„Herunterwaschen“ (afborstelen met zeep- of asloog) verleend het hout van deze huizen niet enkel hun weerstandsvermogen, maar ook de onvergelijkbare zilver-grijs-bruine kleur. De weg gaat in brede bochten verder bergafwaarts, bij boerderij Unterkaslach heeft u de mogelijkheid een kortere weg door de greppel richting dorpsdeel Hof te nemen. Ook als u over de weg verder gaat, komt u in het dorpsdeel Hof weer terug in Brixen.

De Wappenweg neemt een hele dag in beslag. Voor de Hohe Salve kunt u het beste een dag met goed uitzicht uitkiezen, een bezoek aan de Filzalmsee is ook bij wat minder goed weer lonend.

Dorpsplein - Filzalmsee: 450 hoogtemeters / 1,5 uur,

Filzalmsee - Hohe Salve; 550 hoogtemeters / 1,5 uur.

Het eerste deel naar de Filzalmsee kunt u lopen zoals bij de Wappenweg bechreven is, maar er is ook nog een andere mogelijkheid: Via de Schneckgasse en weg nr. 97 komt u over een matig steile weg bij de boerderijen Kaufmann en Rotschwendt. Via de Sonnbergstraße loopt de weg verder naar Berggasthof Nieding, waar de weg met een scherpe bocht naar rechts richting de Filzalmsee afbuigt. Vanaf hier bereikt u in ca. een half uur het bergstation van de gondelbaan. Dan is het nog 5 minuten rechtdoor verder naar de Filzalmsee, de boseg buigt rechtsaf richting de Holzalm en Jochstubn.

Na ongeveer 20 minuten over deze weg komt u een paar honderd meter na de afslag naar Berggasthof Brantalm bei een kleine steengroeve. U hoeft niet lang te zoeken om diep blauwe of groen gekleurde stenen te vinden. Dit zijn de koperertsen azurit en malachit. Minder opvallend zijn de daartussen liggende potloodgrijze insluitingen van tetrahedrite, dat zeer veel zilver bevat. In de vroegere eeuwen bloeide hier de zilvermijnbouw, de kopermijnbouw van Brixen gaat mogelijk zelfs terug tot in de prehistorische tijd.

De rest van de weg loopt over uitgestrekte almvlaktes die in de winter een ideaal skiterrein vertegenwoordigen. Door de goede wegontsluiting bestaat in het Brixental een florerende almlandbouw, wat niet alleen de gezondheid van de dieren, maar ook de kwaliteit van de landbouwproducten ten goede komt. Bij de Holzalm aangekomen, deelt de weg zich in tweeen: Rechtdoor gaat de weg een paar honderd meter bergop naar de Holzalmjoch, rechtsaf loopt de almstraat omlaag naar de Jochstubn en de Jochstub‘n-See, een prachtig doel voor een uitstapje met de hele familie. Vanaf daar kunt u de wandeling verder maken richting Brandstadl (grote speeltuin „Kaiserwelt“) of de Hartkaser („Ellmi‘s Zauberwelt“).

Wanneer u vanaf het vlakke stuk van de straat een paar passen dwars door het veld naar het oosten gaat, ligt in een vlakke kom een mooi hoogveen voor u. De kleine veenvijvers, die - en dat is kenmerkend voor hoogvenen, ook door de eeuwen heen niet dichtgroeien als het klimaat zich niet verandert - flonkeren bij mooi weer als saffieren. Hoogvenen zijn gevoelige ecosystemen en verdragen maar weinig belasting, daarom een vraag en meteen een tip: als u zo in de natuur geinteresseerd bent dat u het veen op wilt gaan, doe het dan op blote voeten! U ontziet de veenbodem en geeft uzelf nog een extra wandelbelevenis van de bijzondere soort.

De afdaling vanaf het Längmoos brengt u door stille bergbossen met veel bosbessenstruiken en het kan zo nu en dan voorkomen dat u schrikt omdat vlak voor u plotseling een grote vogel met veel herrie voor u wegvliegt, want dit is het rijk van de uiterst schuwe auerhaan. Als natuurliefhebber wilt u daarom natuurlijk alle overbodige lawaai en andere storingen vermijden. Onderaan dit bos komt u over een bosweg langs idyllische almhutten en komt via de Obing-alm weer bij schilderachtig gelegen bergboerderijen. Voor de boerderij Seiblschwendt komt u via een scherpe bocht naar rechts door de Ragging-greppel; de weg over de straat is wat langer, biedt echter meer vrij uitzicht. Voordat u het dorpsgebied van Brixen weer bereikt, komt u als afsluiting van deze uitgebreide rondweg nog over een stemmig stuk weg, de Lindenweg. Deze loopt tussen een berghelling en een terras uit de ijstijd met prachtige drassige hellingen - in het voorjaar en het begin van de zomer echte orchideeen tuinen met deels zeer zeldzame soorten.

Dorpsplein – Filzalmsee: 450 hoogtemeters / 1,5 uur,

Filzalmsee – Jochstub‘n: 350 hoogtemeters / 1, 5 uur of

Dorpsplein – Guggenhauser-Alm via Kaufmann: 650 hoogtemeters / 2 uur,

Guggenhauser-Alm – Jochstub‘n: 200 hoogtemeters / 1 uur,

Afdaling: Jochstub‘n – Dorpscentrum via Obing: 800 hoogtemeters / 2,5 uur

Vanuit dorpsdeel Lauterbach loopt een weg het Brixenbachtal in. Voor de brug over de Brixenbach slaat een wandelweg af, die langs de westelijke helling van de Gaisberg naar de Brixenbachalm leidt. Hier is nog een kruisweg behouden, waar bij de vernieuwde en gerestaureerde stations nog menig vrome pelgrim op weg naar de Harlaßangerkerk bidt.

Over de Gaisberg ervaart u zodadelijk meer, hier willen we zijn grote betekenis voor Brixen noemen: uit zijn achterland komt het drinkwater van Brixen, wat van de grootste zuiverheid en kwaliteit - op grond van de bijzondere geologische omstandigheden die hier gelden. Als u normaal mineraalwater als uitgangspunt nemen, drinkt u (met uitzondering van de sulfaationen) een kwaliteit die vermoedelijk niet elk "koopwater" kan aantonen. Dit is een zuiverheid die slechts zelden gevonden wordt.

Boven de Brixenbachalm loopt de wandelweg relatief steil bergopwaarts, wie het wat gemoedelijker wil, kan ook de bosbouwweg nemen. Hoe dichter de weg bij het kalkgesteente van de Gaisberg komt, hoe vaker u de bergdennen tegenkomt. Deze dennensoort lijkt met de naalden en dennenappels erg op zijn boomachtige familie, in de groei is deze echter compleet anders. In plaats van een rechtige hoofdstam, bouwen zijn vele buigzame takken een struikgewas vlak boven de bodem, dat noch door lawines of steenslag vernield kan worden. Aan deze kant van de berg komt u ook steeds weer lariksen tegen, die de bergwereld in de herfst een prachtige kleurentooi geven.

De Wiegalm is niet alleen een landschappelijk markant punt, u kunt hier ook zelf de sporen van een "drama uit de oertijd" volgen. Het korte stuk weg van de Wiegalm naar het zuiden loopt precies over een geologische grenslijn, die vooral in het voorjaar onder het plantenkleed onmiskenbaar is. Aan de linkerkant bloeien gentiaan en kogelbloem, behaarde alpenroos en zilverkruid - aan de rechterkant van de weg is hiervan geen spoor te bekennen, daarvoor vindt u hier bijvoorbeeld de roestrode alpenroos met haar donkere rood en bladeren met roestkleurige onderkant.

Achter deze verscheidenheid in het plantenkleed verbergt zich een geologische sensatie. De oudste gesteentes van de Gaisberg (200 miljoen jaar) grenzen hier direct aan het minstens twee keer zo oude gesteente van de omgeving. De Gaisberg ligt als eilandberg met zijn in vergelijking jonge gesteente tussen de oeroude steenmassa uit het palaeozoicum.

De oplossing van dit raadsel: in het kader van de bergopbouw rond 40 miljoen jaar geleden, werden de gesteentes van de kalkalpen over grote afstanden van het zuiden naar het noorden verschoven - en de Gaisberg is bij deze gigantische rangeersessie als restje hier blijven hangen. Als u dus vanaf de linkerkant een paar meter naar rechts van de weg afgaat, stapt u over een geologische periode van meer dan 200 miljoen jaar!

Vanaf de Wiegalm zijn meerdere mogelijkheden voorhanden. Als u uitgerust bent voor nog eens 250 meter hoogteverschil over een smalle weg, dan heeft u vanaf de top van de Gaisberg een prachtig uitzicht. Vanaf hier loopt een weg waarover u dan naar de Harlaßangerkapelle en Kobinger Hütte kunt afdalen.

U kunt ook genoegen nemen met de klim naar het eerste plateau boven de Wiegalm. Daar ligt een groot rotsblok midden op de alm, waarvan ook het ongeschoolde oog ziet dat deze wel heel anders is dan de anderen. In tegenstelling tot de kalkrotsen van de omgeving is deze rijkelijk met korstmossen begroeid. Hij hoort hier inderdaad niet, maar is via de gletscherstroom uit de ijstijd vanuit de Hohe Tauern hierheen "gereisd" en tegen het einde van de ijstijd door het smeltende ijs hier blijven liggen.

Vanaf deze zwerfkei uit de ijstijd wandelt u in het voorjaar en de zomer over almweides door een prachtig bergbloemenmeer omlaag naar de Kobinger Hütte, waar u weer op de normale verbindingsweg naar de Wiegalm terecht komt. De Harlaßangerkapelle is naast het Salvenkerkje de tweede "filiaalkerk" in Brixen. Ook hier vinden almkerkdiensten plaats. Onafhankelijk van uw religieuze instelling bent u van harte uitgenodigd in dit eenvoudige, boeren heiligdom een paar beschouwelijke minuten door te brengen.

Wat opvalt in deze kerk zijn de vele gebedsprentjes op de muren. Volgens een oud gebruik worden op deze manier lieve overledenen onder de bescherming van het heiligdom gesteld en bij de bezoeker in herinnering geroepen.

De verdere weg loopt via de oostkant van de Gaisberg naar de richting van het bergstation van de Gaisberglift. Onder de Bärstättalm steekt u een greppel over met fossielhoudend gesteente uit een zee van 190 miljoen jaar geleden. Aan deze kant van de Gaisberg ziet u het verschil met de gesteentes van de omgeving ook duidelijk in een groot beukenbestand. Aan de kant van het dal kijkt u het Spertental in met de markante top van de Rettenstein, voor u in de diepte heeft u de opening van het Brixental naar de omgeving Kitzbühel in het visier. De laatste 450 meter afdaling kunt u met de Gaisberglift overbruggen. Maar u kunt natuurlijk ook de mooie wandelweg naar Kirchberg nemen. Vanaf daar kunt u door het dal over comfortabele wandelwegen uw tocht naar Brixen afsluiten. Onderweg komt u langs de Seestüberl. Vroeger lag hier een meer, maar deze is allang in land overgegaan; nu verraden enkel nog een aantal veenweides zijn vroegere ligging. Voordat u weer bij het dorpscentrum komt u door het gehucht Feuring met zijn gezapige boerderijen en de hoge "dorpslinde".

Zo mooi als de top van de Gaisberg bij helder weer is, mist kan hem vanwege orientatieproblemen onaangenaam tot ronduit gevaarlijk maken.

Dorpscentrum – Brixenbachalm: 300 hoogtemeters / 1,5 uur,

Brixenbachalm – Wiegalm: 400 hoogtemeters / 1,5 uur,

Wiegalm – top van de Gaisberg: 250 hoogtemeters / 1 uur, of

Wiegalm – Gaisberglift via deHarlaßanger: 250 hoogtemeters afdaling / 1 uur,

Gaisberglift – Kirchberg: 450 hoogtemeters afdaling / 1 uur,

Wandelweg in het dal van Kirchberg naar Brixen / 1,5 uur;

Eerst wandelt u in het dal langs de Brixentaler Ache en buigt dan linksaf over de bosweg richting Kandleralm. Na ca. 300 meter komt u bij een afslag (links) richting Gruberwald en gaat via deze weg verder naar de Rechentalalm. Boven deze mooi gelegen alm slaat een nieuw aangelegde weg rechtsaf, via welke u nu richting Brixenbachalm tot aan de bosbouwweg afdaalt (tot dit punt kunt u ook over de Brixenbachstraße wandelen zoals bij de urzeitweg). Aan het einde van het berijdbare deel komt u over de ietwat steile almweg richting Talkaseralm. U steekt een greppel over en wint op de steile bergflank snel aan hoogte. In de buurt van de Talkaseralm wordt de weg vlakker en voor u breidt zich een ketelvormig daleinde uit. Vanaf de Talkaseralm kunt u nu via de directe weg naar de Einködlscharte steigen, onze route beschrijft echter een zeer lonende omweg. Vanaf de Talkaseralm neemt u de lange bocht naar de andere kant van het dal en komt daar bij de afslagnaar een afwisselend, smal bergweggetje in de richting van de Wiegalm. Vanaf de alm hoort u in de zomer het fluiten van de marmotten terwijl u onder lariksen en sparren een stuk de Gampen-noordhelling bestijgt. Als u de noordkant bereikt heeft, loopt de weg afwisselend door bos en open plekken en uiteindelijk over een interessante drassige veenhelling naar de Wiegalm, tevens een raakpunt met de "urzeitweg".

Vanaf de Wiegalm kunt u weer kiezen voor twee varianten. het makkelijkst is de almweg over de Wildenfeldalm naar de Kreuzjöchlsee. Ook dit meer weer niet al te lang geleden aangelegd voor de besneeuwing van de pistes, maar de ligging en vormgeving zorgen ervoor dat hij lijkt op een natuurlijk bergmeer. Vanaf hier wandelt u met weinig hoogteverschil naar de Einködlscharte en geniet van het uitzicht over de Windau en verder weg ook over het Inntal.

U wilt hogerop en 500 extra hoogtemeters zijn voor u geen probleem? Dan is de weg over de top van de Gampenkogel voor u de juiste variant. Vanaf de eerder beschreven weg naar de Kreuzjöchlsee slaat een bergweggetje af naar de top van de Gampenkogel (1.957m). In het voorjaar wandelt u zonder te overdrijven, door een meer van alpenrozen en wel precies op dat deel van de oosthelling, waar de winterstormen een dikke, beschermende sneeuwdeken over de vegetatie uitspreiden. Vanaf de top heeft u een net zo indrukwekkend uitzicht op de Talkaseralm als rondom uitzicht over het ijspanorama van de Hohe Tauern.

Bij de afdaling over de aan de wind blootgestelde westkant, komt u in plaats van almrosen, hagen van zeer winterharde dwergstruiken tegen en verder naar beneden steeds weer hoogveenachtige troggen - typisch voor de opeenhoping van neerslag aan deze kant van de berg. Vanaf de Einködlscharte loopt de weg langs de oostkant van de Fleiding naar het bergstation van de Alpenrosenbahn. Daarmee wordt de wat moeiere wandelaar de mogelijkheid gegeven om met de gondelbaan zachtjes naar Westendorf te zweven en vanaf daar over de wandelweg of met de bus de ronde af te sluiten.

Maar eigenlijk moet u zich het laatste deel van de almrosenweg niet laten ontgaan. Het bergstation van de Alpenrosenbahn is ook het startpunt van het „Alpinolino", waar jong en oud hun natuurkennis en hun handigheid op de proef kunnen stellen. Een deel van deze nieuwe attractie leert u kennen op het parcours van een klein half uur tot de zogenaamde "Chor". Vanaf dit punt heeft u een prachtig uitzicht over het hele Brixental van Wörgl tot aan Kitzbühel.

Voor de afdaling kunt u de steilere weg over de Santenbach Hoch- en Niederalm kiezen of de weg langs de bergkam en via de bosweg naar de Kandleralm. In verband met de ligging aan de noordzijde is ook de Santenbachalm aan het begin van de zomer een almrosenparadijs. Door uitgebreide sparren- en dennenbossen loopt de bosweg uiteindelijk naar de Brixentaler Ache en terug naar Brixen.

Bergschoenen zijn voor de tocht in ieder geval aan te raden. De klim over de top van de Gampenkogel heeft helder zicht nodig en moet bij onweersgevaar beter niet gemaakt worden.

Dorpscentrum – Kandleralm: 350 hm / 1 uur,

Kandleralm – Rechental: 1 Stunde

Rechental – Brixenbachstraße: 150 hm afdaling / 1 uur,

Brixenbachstraße – Wiegalm over de Talkaser: 450 hm / 2 uur,

Wiegalm – Kreuzjöchlsee: 200 hm / 1 uur,

Kreuzjöchlsee – Chor via het bergstation Alpenrosenbahn: 200 hm (licht stijgend en dalend) / 1,5 uur,

Chor – Brixen via de Kandleralm: 1000 hm afdaling over de rijbaan / 2,5 uur;